دگرگونی ها و مخاطرات آب و هوایی

چکیده شهر اراک یکی از مراکز صنعتی کشور است که در چند دهه اخیر با رشد جمعیت مواجه بوده است، افزایش جمعیت و نیز افزایش مصرف انرژی از یک سو و گرمایش جهانی از سوی دیگر باعث تغییرات عناصر آب و هوایی از جمله رطوبت نسبی شده است. در این نوشته رفتار رطوبت نسبی شهر اراک طی دوره‌ی 1961 تا 2017 و با استفاده از آزمون آماری مان- کندال و نیز با بکارگیری رگرسیون خطی و غیرخطی بررسی شد. یافته‌های این تحقیق نشان داد که روند رطوبت نسبی ایستگاه اراک در ساعت‌های مختلف طی سال و فصل‌ها متفاوت است، بیشترین تغییرات معنی‌دار در رطوبت نسبی شهر اراک مربوط به ساعت 5/6 و 5/9 است که روندی نزولی داشته است. با استفاده از مدل ریزمقیاس نمایی آماری SDSM آماره‌های رطوبت نسبی اراک تا سال 2070 پیش‌بینی گردید. یافته‌های این بخش از پژوهش نشان داد که مدل SDSM می‌تواند رطوبت نسبی را شبیه‌سازی و پیش‌بینی نماید. طبق دو سناریوی A2 و B2 رطوبت نسبی اراک در آینده روندی کاهشی خواهد داشت.

چکیده کاربرد جهانی زمین و الگوی پوشش زمین در سالیان گذشته بسیار تغییر کرده است که تأثیر مستقیم یا غیرمستقیم بر تغییرات آب و هوایی به‌طور چشمگیری در مقیاس‌های منطقه‌ای و جهانی اعمال می‌کند. هدف از این مطالعه تجزیه و تحلیل تأثیرات تغییر کاربری اراضی بر آب و هوا از طریق پیوند دادن آنها با دما با استفاده از تحلیل مکانی - زمانی و روش آماری است. روابط بین تغییرات مشاهده‌شده در کاربری زمین و فراسنج‌های دمایی در شهر خوی از سال 1987 تا 2017 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج ویژگی‌های زیر را نشان داد: (1) کاربری مناطق ساخته‌شده در شهر خوی در دوره 30 ساله به میزان 19328 هکتار (74/20%) افزایش یافته است (2) روند تغییرات 2 فراسنج دمایی در دوره 1987-2017 در شهر خوی صعودی و افزایشی است و اما در دمای میانگین چندان صعودی نیست (3) ارتباط مثبت فراسنج های دمای حداقل و حداکثر در این شهر با افزایش مناطق ساخته شده در بازه زمانی مورد مطالعه وجود دارد اما در دمای میانگین این ارتباط به‌صورت منفی مشاهده شد.