نویسنده = حسین میرموسوی
تعداد مقالات: 2
گزینش بهترین برازش احتمال بارش تگرگ در منطقه شمال غرب ایران(2009- 1992)

گزینش بهترین برازش احتمال بارش تگرگ در منطقه شمال غرب ایران(2009- 1992)

دوره 3، شماره 6، اسفند 1403، صفحه 102-126

https://doi.org/10.30740/cccd.2025.737298

زهرا حیدری منفرد، حسین میرموسوی

چکیده منطقه شمال‌غرب ایران به ‌عنوان قطب اصلی کشاورزی کشور، بالاترین فراوانی وقوع تگرگ و بیشترین خسارت ناشی از آن را تجربه می‌کند. پژوهش حاضر با هدف انتخاب توزیع احتمال برازش ‌یافته به داده‌های روزهای همراه با تگرگ و به ‌منظور برنامه‌ریزی جهت کاهش آسیب‌پذیری ناشی از این پدیده انجام شد. بر اساس آزمون‌های نیکویی برازش، به ‌جز توزیع‌های برنولی و فوق ‌هندسی، سایر توزیع‌های گسسته شامل پواسون، دوجمله‌ای منفی، یکنواخت گسسته، هندسی و دوجمله‌ایی، توانستند الگوی فراوانی مشاهدات را با درجات متفاوتی از دقت بازنمایی کنند. آزمون نیکویی برازش مؤید برتری معنادار توزیع پواسون با سطح اطمینان ۹۹ درصد است. ایستگاه مریوان که بیشترین فراوانی بارش تگرگ را در کل منطقه داراست، بالاترین احتمال وقوع این پدیده را نشان می‌دهد. پس از توزیع پواسون، مدل دوجمله‌ای منفی به‌ عنوان دومین برازش کارآمد معرفی می‌گردد. این یافته‌ها مبنایی آماری معتبر برای طراحی راهکارهای مدیریت ریسک و کاهش خسارات ناشی از تگرگ در منطقه شمال‌غرب فراهم می‌آورد.

ارزیابی و تحلیل روند تغییرات ابرناکی در منطقه شمالغرب ایران طی چهار دهه ی اخیر

ارزیابی و تحلیل روند تغییرات ابرناکی در منطقه شمالغرب ایران طی چهار دهه ی اخیر

دوره 3، شماره 5، مرداد 1403

سید حسین میرموسوی

چکیده ابرها یکی از مهم ترین اجزای سیستم اقلیمی هر ناحیه ای محسوب می شوند که اثر مهمی در تنظیم و تعادل انرژی تابشی و چرخه آب دارند بنابرین ضرورت دارد تا تغییرات بلند مدت آنها مورد بررسی قرار گیرد. بر این اساس در این مطالعه با استفاده از داده های ضریب ابرناکی تعداد 26 ایستگاه هواشناسی سینوپتیک منطقه شمال غرب ایران در دوره زمانی 2022-1982 نسبت تحلیل روند تغییرات ابرناکی بر اساس روش تخمین شیب سن اقدام گردید. هم چنین با استفاده از تصاویر میانگین سالانه پوشش ابر ماهواره EUMETSAT در بازه زمانی 2022-1982 و با استفاده از آماره گتیس ارد تغییرات فضایی ابرناکی در چهار دهه اخیر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل روند ماهانه نشان داد که به استثنای ماه جولای که دارای روند افزایشی بود بقیه ماهها دارای روند نزولی معنی دار بودند. ماههای جون ، آگوست و سپتامیر نیز فاقد روند معنی دار بودند . نتایج تحلیل فضایی نیز نشان داد در هر چهار دهه مورد بررسی میزان ابرناکی در این منطقه کاهش پیدا کرده است و الگوی تغییرات از دهه اول به طرف دهه های اخیر تغییر نیز پیدا نموده است .