بارشِ سنگین منجر به سیلاب، از جمله بلایای طبیعی است که به عنوان یک مخاطرۀ اقلیمی نیز مطرح می‌باشد. در این پژوهش سعی شده است با تفسیر همدیدی-دینامیکیِ این بارش‌ها، ارتباط و پیوستگی مؤلفه‌های جوی در کل ستونِ قائم اتمسفر نشان داده شود. بنابراین پس از اخذ داده‌های ارتفاع ژئوپتانسیل (بر حسب متر)، مؤلفه‌های مداری و نصف‌النهاری باد (متر بر ثانیه)، واگرایی (s-1)، نم ویژه (گرم بر کیلوگرم) و تاوایی (s-1) از مرکز مطالعات میان‌مدت اروپا (در بازۀ فضایی 0 تا 80 درجۀ طول شرقی و 10 تا 70 درجۀ عرض شمالی)، تأثیر الگوی سینوپتیکیِ جو بر دینامیک، پیوستگی و ارتباط این مؤلفه‌ها با استفاده از نرم‌افزار IDV نمایش داده شده است. نتایج حاصل از ترسیم و تحلیل مؤلفه‌های جوی مؤثر بر بارش نشان می‌دهد که در موج بارش سنگین 25 تا 30 بهمن ماه 1395، الگوی نصف‌النهاری قویِ ارتفاع تراز 500 هکتوپاسکال و فعالیت گردش سیکلونی رودباد جنب‌حاره در منطقه، عوامل مؤثری در تشدید ناپایداری جو بوده‌اند. به نحوی که حاکمیت همزمان آنها منجر به تشدید سرعت‌های قائم صعودی و همگرایی افقی در ترازهای 500 تا 1000 هکتوپاسکال شده است. این الگو در نهایت با تقویت همگرایی افقی جو و تشدید همگرایی شار درونسوی رطوبت از منابع متعددی مانند مدیترانه، دریای سرخ، خلیج فارس، دریای عمان و ...، منجر به رخداد بارش سنگین و فراگیر در 68 ایستگاه سینوپتیک در ایران شده است.
